10 praktycznych przykładów vibecodingu, które przyspieszą Twój proces tworzenia oprogramowania AI

Vibe coding zmienia sposób, w jaki tworzymy produkty. Dzięki procesom tworzenia kodu na podstawie poleceń możesz stworzyć działającą aplikację, po prostu ją opisując.

Zapoznanie się z prawdziwymi przykładami vibecodingu to najszybszy sposób, aby przekonać się, jakie możliwości oferuje ta technika. Projekty te pokazują, jak narzędzia takie jak Figma Make mogą w ciągu kilku sekund przekształcić niemal każdy pomysł — od gry 3D po złożony pulpit nawigacyjny — w interaktywny prototyp.

Czytaj dalej, aby dowiedzieć się:

• 10 rzeczywistych przykładów vibecodingu
• Jak rozpocząć vibe coding w Figma

Przykład 1: Edytor materiału płynnego szkła (liquid glass)

Zainspirowany grafikami z konferencji Apple WWDC25, ten edytor materiału płynnego szkła odtwarza sposób, w jaki szkło załamuje obrazy i odbija światło z otoczenia. Otrzymujesz przesuwalny kształt szkła nałożony na obraz tła. Przesuń go po obszarze roboczym i obserwuj, jak materiał reaguje na otoczenie pod nim.

Narzędzie, stworzone w całości w Figma Make, pozwala dostosować nasycenie, rozmycie, zniekształcenie i kolor, aby uzyskać pożądany efekt. Możesz nawet zmienić kształt szkła lub dodać do niego własny tekst. To dowód na to, że narzędzia do vibecodingu pozwalają tworzyć aplikacje z szerokimi możliwościami dostosowywania.

Przykład 2: Pulpit nawigacyjny harmonogramu zadań oparty na AI

Ten panel sterowania oparty na AI przekształca chaotyczną listę zleceń w przejrzystą, wizualną oś czasu. Lewy pasek boczny pozwala utrzymać porządek dzięki filtrom priorytetów i szczegółowym kartom zadań, a fioletowy przycisk harmonogramu oraz panel inteligentnych analiz pomagają zautomatyzować proces planowania. Pokazuje to, w jaki sposób kodowanie vibe radzi sobie z dużą gęstością informacji, takimi jak wykresy Gantta oraz mapy obciążenia pracą techników.

Przykład 3: Odtwarzacz muzyki na Androida

Ten odtwarzacz muzyki na Androida wykorzystuje estetykę gramofonu w stylu retro do stworzenia w pełni funkcjonalnego prototypu. Naciśnij przycisk odtwarzania, a płyta na ekranie zacznie się kręcić. Możesz przeglądać bibliotekę, włączać odtwarzanie losowe i regulować głośność, tak jak w prawdziwej aplikacji.

Promptowanie ruchu i logiki oznacza, że nie musisz zmagać się ze skomplikowanymi zasadami prototypowania. Możesz poświęcić więcej czasu na testowanie interakcji, aby sprawdzić, czy działa.

Przykład 4: Pulpit nawigacyjny z tygodniowym planem zajęć

Dzięki blokom godzinowym i oznaczeniom kolorystycznym ten tygodniowy plan zajęć wygląda i działa jak interaktywny pulpit nawigacyjny. Możesz przełączać się między widokiem dziennym a tygodniowym, aby na bieżąco śledzić różne zajęcia, nauczycieli i linki do Zoomu.

Vibe coding świetnie sprawdza się przy tworzeniu takich osobistych narzędzi. Wystarczy wprowadzić logikę dodawania notatek lub spotkań bezpośrednio w interfejsie użytkownika (UI), a otrzymasz przepływ pracy idealnie dopasowany do Twojej rutyny.

Przykład 5: Gra typu „Brick Breaker”

Klawisze strzałek i spacja to wszystko, czego potrzebujesz, aby zagrać w tę klasyczną grę typu „Brick Breaker”. Gra śledzi Twój wynik w miarę oczyszczania planszy, dając Ci wrażenie klasycznej gry zręcznościowej.

Tworzenie takiej gry to test wytrzymałościowy dla logiki. Vibe coding zajmuje się matematyką stojącą za fizyką i kolizjami, pozostawiając Ci swobodę projektowania układów poziomów i sposobu, w jaki wzrasta poziom trudności.

Przykład 6: Przeglądarka umożliwiająca obrót produktu o 180 stopni

Przesuwanie myszką w celu obrócenia tej bluzy o 180 stopni sprawia, że ta przeglądarka z obrotem produktu przypomina prawdziwą stronę produktu. Zawiera przełączniki koloru, rozmiaru i powiększenia, które pozwalają obejrzeć produkt pod każdym kątem.

Vibe coding zajmuje się skomplikowaną częścią mapowania ruchu myszy na obrót. Możesz wrzucić własne zdjęcia produktów i w ten sposób uzyskać prototyp o wysokiej wierności.

Przykład 7: Wizualizator glifów 3D

Ten wizualizator glifów 3D zamienia płaskie pliki SVG w orbitujące, trójwymiarowe kompozycje. Wystarczy wrzucić dowolny kształt o zamkniętej ścieżce i pobawić się prędkością orbitalną, odległością i głębokością, aby zobaczyć, jak porusza się on w przestrzeni. Można nawet nałożyć własne obrazy, aby osadzić elementy 3D w różnych środowiskach.

Większość projektantów rezygnuje z 3D, ponieważ obliczenia współrzędnych szybko stają się skomplikowane. Figma Make zajmuje się obliczeniami współrzędnych, dzięki czemu możesz skupić się na kierownictwie artystycznym.

Przykład 8: Generator systemu projektowania

Konfigurowanie schematów kolorów, typografii i zmiennych od podstaw jest często najbardziej powtarzalną częścią nowego projektu. Ten generator systemu projektowania automatyzuje tworzenie tych podstaw, budując biblioteki wielokrotnego użytku z eksportem kodu dla Fluttera i Reacta. Synchronizuje się nawet ze zmiennymi Figma, aby zachować spójność między projektem a ostateczną wersją.

Takie promptowanie konfiguracji zapewnia od samego początku kod do eksportu i zmienne Figma. Zajmuje się żmudną dokumentacją i przygotowaniem do przekazania, dzięki czemu można od razu przystąpić do pracy nad projektem.

Przykład 9: Strona internetowa firmy zajmującej się energią słoneczną

Ta strona internetowa firmy zajmującej się energią słoneczną wykorzystuje przejrzysty, profesjonalny układ, aby pokazać, jak firma może szybko zaistnieć w Internecie. Zawiera interaktywne elementy, takie jak rejestracja do newslettera, co daje funkcjonalny punkt wyjścia do stworzenia dopracowanej strony.

Kodowanie struktury strony docelowej w Vibe pozwala eksperymentować z hierarchią i przepływem informacji. Możesz sprawdzić, jak układ strony zostanie odebrany przez potencjalnego klienta, zanim przejdziesz do etapu tworzenia.

Przykład 10: Pulpit nawigacyjny analizatora CV ATS

Wystarczy przeciągnąć plik z CV do tego panelu analitycznego CV, aby natychmiast wyświetlić liczbę kandydatów, zestawienie umiejętności oraz raporty dotyczące rekrutacji. Działa to na wzór rzeczywistego systemu śledzenia kandydatów (ATS), wykorzystując realistyczne dane demonstracyjne, aby pokazać, w jaki sposób zespół rekrutacyjny mógłby zarządzać procesem rekrutacyjnym.

Promptowanie logiki przesyłania plików i analizy danych pozwala przetestować użyteczność tego przepływu pracy. To szybki sposób, aby sprawdzić, czy projekt doświadczenia użytkownika (UX) spełnia oczekiwania rekrutera, zanim zdecydujesz się na wdrożenie pełnej wersji.

Jak zorganizować sesję vibecodingu

Powyższe przykłady stanowią dobry punkt odniesienia, ale ich odtworzenie wymaga czegoś więcej niż tylko świetnego zadania. Oto schemat pracy, który polecamy, zwłaszcza gdy pracujesz z wieloma ekranami, istniejącymi wytycznymi marki lub złożoną logiką. Nie wiesz, jak wygląda vibe coding? Przekonaj się, na czym to polega i wróć tutaj.

Krok 1: Zmapuj logikę

Najpierw musisz określić, jak działa Twoja aplikacja. Może to oznaczać podjęcie decyzji, gdzie trafiają dane użytkownika po kliknięciu przycisku „Wyślij”, lub jaki ekran powinien się wyświetlić po przełączeniu przełącznika.

Szybka sesja FigJam to łatwy sposób, aby to rozgryźć. Naszkicowanie schematu blokowego lub zgrubnej struktury bazy danych pomaga zwizualizować logikę „jeśli to, to tamto”. Ustalenie tej logiki na początku pozwoli Ci zaoszczędzić wiele czasu na późniejszych poprawkach.

Krok 2: Stwórz wizualne źródło zasobów

Jeśli pracujesz w ramach istniejącej marki lub systemu projektowania, nie pomijaj tego kroku. Przejdź do Figma Design i najpierw stwórz podstawowe ekrany swojej aplikacji. Skonfigurowanie podstawowych komponentów i stylów daje AI konkretne odniesienie dla kolorów, typografii i stylów przycisków, dzięki czemu wynik będzie pasował do Twojego produktu.

Krok 3: Zweryfikuj działanie

Po nakreśleniu logiki i przygotowaniu elementów wizualnych możesz użyć Figma Make, aby połączyć wszystko w całość. Podaj AI swoje reguły, aby wygenerować interaktywny prototyp. Następnie przetestuj interakcje. Kliknij przyciski, uruchom różne stany i sprawdź, czy przejście między ekranami przebiega zgodnie z oczekiwaniami, zgodnie z pierwotnym schematem blokowym.

Jeśli coś wydaje się nie tak, doprecyzuj polecenie, podając jaśniejsze instrukcje, i uruchom je ponownie. Powtarzaj te czynności, aż prototyp będzie działał dokładnie tak, jak chcesz.

Krok 4: Połącz kod

Ten ostatni krok polega na przeniesieniu zatwierdzonego projektu do narzędzia do kodowania AI. Aby ułatwić sprawę, Figma Make generuje gotowy do produkcji kod bezpośrednio z Twojego pliku.

Niezależnie od tego, czy potrzebujesz HTML, CSS czy React, Figma Make generuje strukturę front-endu na podstawie Twojego prototypu. Stamtąd możesz wdrożyć projekt za pomocą Figma Sites lub wrzucić kod do Cursor lub Replit, aby podłączyć backend. Wystarczy kilka kliknięć, aby przejść od układu graficznego do gotowego produktu.

Zacznij tworzyć swoje pomysły za pomocą Figma Make

Najważniejszą korzyścią płynącą z tych przykładów tworzenia kodu jest to, jak szybko można zweryfikować interakcje. Zamiast czekać na cykl rozwoju, aby sprawdzić, czy układ graficzny działa, możesz użyć poleceń, aby stworzyć logikę i przetestować zachowanie w jednym miejscu.

Oto jak przejść od pomysłu do gotowego produktu za pomocą Figma:

• Użyj FigJam, aby narysować schematy przepływu użytkowników i schemat bazy danych, zanim napiszesz choćby jedną instrukcję.
• Stwórz wizualne źródło zasobów w Figma Design, aby Twój agent AI dokładnie wiedział, co ma stworzyć.
• Przetestuj interakcje w Figma Make, aby sprawdzić, jak działa aplikacja, i wygenerować kod gotowy do wdrożenia.